Knowledge Management Scientific Association مدیریت پویا و تحلیل کسب و کار 3041-8933 3 پیاپی 3-2 2022 06 21 Presenting an Optimal Model for Explaining Capital Structure Management with a Market Value Creation Approach ارایه مدلی بهینه برای تبیین مدیریت ساختار سرمایه با رویکرد خلق ارزش بازاری 138 150 FA مسعود امینی فر دانشجوی دکتری، گروه حسابداری،واحد تبریز، دانشگاه ازاد اسلامی، تبریز ، ایران. سعید انورخطیبی استادیار، گروه حسابداری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. مهدی زینالی استادیار، گروه حسابداری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article Objective: The aim of this study is to present an optimal model for capital structure management with a market value creation approach. Methodology: This study utilized data from companies listed on the Tehran Stock Exchange over a six-year period (2017-2022). A regression model was first used to analyze the impact of various variables on capital structure. Subsequently, a decision tree algorithm and the Root Mean Square Error (RMSE) criterion were employed to provide an optimal model for capital structure management. The primary variables studied include economic value added (EVA), growth rate of shareholders' equity, earnings per share (EPS) growth, company size, financial leverage, and free cash flow.  Findings: The results indicated that economic value added, growth rate of shareholders' equity, and earnings per share growth had the most substantial impact on market value added. In contrast, variables such as company size, book-to-market ratio, financial leverage, and free cash flow did not establish a significant relationship with market value added. Additionally, it was found that capital structure alone is not the primary driver of market value creation.  Conclusion: This study demonstrates that in capital structure management, companies should focus on variables such as economic value added and earnings growth rather than solely on optimizing the debt-equity mix. These variables can significantly contribute to increasing market value and improving financial performance. هدف: هدف این پژوهش ارائه مدلی بهینه برای مدیریت ساختار سرمایه با رویکرد خلق ارزش بازاری است. روش‌شناسی: این پژوهش با استفاده از داده‌های شرکت‌های بورس اوراق بهادار تهران برای یک دوره ۶ ساله (۲۰۱۷-۲۰۲۲) انجام شد. ابتدا از مدل رگرسیونی برای بررسی تاثیر متغیرهای مختلف بر ساختار سرمایه استفاده شد. سپس با بهره‌گیری از الگوریتم درخت تصمیم و معیار جذر میانگین مربعات خطا (RMSE)  مدلی بهینه برای مدیریت ساختار سرمایه ارائه گردید. متغیرهای اصلی مورد مطالعه شامل ارزش افزوده اقتصادی (EVA)، رشد نرخ حقوق صاحبان سهام، رشد سود هر سهم، اندازه شرکت، اهرم مالی و جریان نقد آزاد بودند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که متغیرهای ارزش افزوده اقتصادی، رشد نرخ حقوق صاحبان سهام و رشد سود هر سهم بیشترین تاثیر را بر ارزش افزوده بازار شرکت‌ها دارند. در مقابل، متغیرهایی مانند اندازه شرکت، ارزش دفتری به بازار، اهرم مالی و جریان نقد آزاد رابطه معناداری با ارزش افزوده بازار ایجاد نکردند. همچنین، نتایج نشان داد که ساختار سرمایه به تنهایی عامل اصلی در خلق ارزش افزوده بازار نیست. نتیجه‌گیری: این پژوهش نشان داد که در مدیریت ساختار سرمایه، شرکت‌ها باید به جای تمرکز صرف بر ترکیب بدهی و حقوق صاحبان سهام، بر متغیرهایی مانند ارزش افزوده اقتصادی و رشد سود تمرکز کنند. این متغیرها می‌توانند تاثیر بسزایی در افزایش ارزش بازار و عملکرد مالی شرکت‌ها داشته باشند. https://dmbaj.org/index.php/dmba/article/download/99/98